top of page


Εκτός από λόγια βάζω τις σκέψεις μου και κυρίως τα συναισθήματά μου στο "χαρτί".
Προσπαθώ να τους δίνω σχήμα, χρώμα, βάθος, ένταση, αποχρώσεις διαφορετικές,
να τους δίνω χώρο να εκφραστούν...
Μία υπενθύμιση - ένδειξη σεβασμού: τα σχέδιά μου δεν επιτρέπεται να αντιγραφούν και
να διανεμηθούν ή πουληθούν χωρίς την γραπτή άδειά μου.

Ο τρόπος που τους μιλήσαμε, που τα κάναμε να νιώσουν, τα όρια που δε βάλαμε, τα όρια που βάλαμε λάθος, οι φόβοι που τους μεταδώσαμε, οι συγκρίσεις, η αδιαφορία, η υπερπροστασία, η ανάγκη μας να είναι πάντα «καλά παιδιά»...
Για εμάς μπορεί να ήταν μια στιγμή ή πολλες στιγμές, για εκείνα μπορεί να έγινε πεποίθηση, βάρος μέσα τους σαν πέτρες που θα τις κουβαλούν στη ζωή τους...
Τα παιδιά μεγαλώνουν...και μαζί τους μεγαλώνουν όλα όσα κάποτε θεωρήσαμε «μικρά»...
Για εμάς μπορεί να ήταν μια στιγμή ή πολλες στιγμές, για εκείνα μπορεί να έγινε πεποίθηση, βάρος μέσα τους σαν πέτρες που θα τις κουβαλούν στη ζωή τους...
Τα παιδιά μεγαλώνουν...και μαζί τους μεγαλώνουν όλα όσα κάποτε θεωρήσαμε «μικρά»...
Καλό μας Αύγουστο!
Με την ευχή να προστατεύουμε τα φεγγάρια μας είτε γεμάτα είτε άδεια, σε καθαρούς ή σε συννεφιασμένους ουρανούς, να κρατάμε το φως αναμμένο μέσα μας, να βρίσκουμε τον δρόμο μας, να θυμόμαστε ότι με τα απλά φωτίζεται η ζωή...
Δύναμη, ελπίδα, αγάπη και καλοσύνη σε αυτόν τον κόσμο που κάθε μέρα δοκιμάζεται...
Με αγάπη,
μια ψυχή του Αυγούστου...
Δύναμη, ελπίδα, αγάπη και καλοσύνη σε αυτόν τον κόσμο που κάθε μέρα δοκιμάζεται...
Με αγάπη,
μια ψυχή του Αυγούστου...


Ο Ιούλιος της ανάσας...
Καλό μήνα με γαλήνη στην ψυχή ακόμα κι αν κάτι μας δυσκολεύει, μας δοκιμάζει. Να αφήνουμε χώρο για μπλε, για ανάσες, για απλωσιές, στιγμές για να κλείνουμε τα μάτια και μόνο να νιώθουμε, με ψυχή...
Οι συνάδελφοι ή καλύτερα φίλοι καρδιάς;
Άλλη μια χρονιά ολοκληρώθηκε σήμερα...
Που δε θα ήταν ίδια χωρίς και το δικό μας μαζί, το συναδελφικό, το φιλικό, το πραγματικό μαζί!
Για όλες τις ματιές, για όλα τα δύσκολα, για όλα τα "δεν μπορώ", για όλα τα "το' χουμε", για όλα τα "δεν αντέχω άλλο", για όλα τα "πφφ!", για όλα τα μηνύματα απελπισίας αλλά και ενθουσιασμού, για όλα τα "τελικά βγήκε", για όλα τα "φτιάξε καφέ να στα πω...",για όλους τους πρωινούς καφέδες, για όλα τα ραντεβού για να μπούμε μαζί στο σχολείο, για όλα τα καλημέρα που ακούστηκαν και τα "λέμε αύριο" που υποσχέθηκαν...
Γιατί όσα αξίζουν, τα προστατεύουμε...
Που δε θα ήταν ίδια χωρίς και το δικό μας μαζί, το συναδελφικό, το φιλικό, το πραγματικό μαζί!
Για όλες τις ματιές, για όλα τα δύσκολα, για όλα τα "δεν μπορώ", για όλα τα "το' χουμε", για όλα τα "δεν αντέχω άλλο", για όλα τα "πφφ!", για όλα τα μηνύματα απελπισίας αλλά και ενθουσιασμού, για όλα τα "τελικά βγήκε", για όλα τα "φτιάξε καφέ να στα πω...",για όλους τους πρωινούς καφέδες, για όλα τα ραντεβού για να μπούμε μαζί στο σχολείο, για όλα τα καλημέρα που ακούστηκαν και τα "λέμε αύριο" που υποσχέθηκαν...
Γιατί όσα αξίζουν, τα προστατεύουμε...


Αφιερωμένο...
Καλό μήνα, καλό καλοκαίρι!
Αυτά που αξίζουν, τα προστατεύουμε!
Αφιερωμένο σε όσες ψυχές καταφέρνουν να ξεπερνούν τι λένε οι άλλοι γύρω και μένουν στην αυθεντικότητα και στα θέλω τους προστατεύοντάς τα...


Σαν να τελειώνει η μπαταρία...
Μέλισσες είμαστε και μάλιστα εργατικές. Οι γραμμές είναι κάτι σαν την μπαταρία μας που κι αυτή τελειώνει όσο αξιοποιούμε την ενέργειά μας σε αυτό που κάνουμε. Δεν είναι ανεξάντλητη. Δε θα έπρεπε να θεωρείται ανεξάντλητη. Κι εμείς το ξέρουμε καλά...το μέλι για να γίνει θέλει κόπο...
Μια σύντομη αριθμογραμμή που παρουσιάζει σε μεγάλο βαθμό την πραγματικότητα. Είναι διαδρομή, είναι αλληλοεξαρτώμενη και δεν είναι καθόλου φλατ, έχει καμπύλες, ανηφόρες, κατηφόρες, στροφές και στροβιλισμούς, άλλες φορές σε απογειώνουν, άλλες σε καθηλώνουν, σε γειώνουν, σε ζαλίζουν, σε ανακουφίζουν...είναι τροχιά, είναι παράλληλη της κοινωνίας, ενός συστήματος με μεγάλη βαρύτητα που ασκούνται δυνάμεις κάθε είδους...
Διανύουμε την τελευταία εβδομάδα μιας δύσκολης τροχιάς...τα καταφέρνουμε...
Αλλά δε χρειάζεται να πούμε πολλά γιατί εμείς...ξέρουμε!
Μια σύντομη αριθμογραμμή που παρουσιάζει σε μεγάλο βαθμό την πραγματικότητα. Είναι διαδρομή, είναι αλληλοεξαρτώμενη και δεν είναι καθόλου φλατ, έχει καμπύλες, ανηφόρες, κατηφόρες, στροφές και στροβιλισμούς, άλλες φορές σε απογειώνουν, άλλες σε καθηλώνουν, σε γειώνουν, σε ζαλίζουν, σε ανακουφίζουν...είναι τροχιά, είναι παράλληλη της κοινωνίας, ενός συστήματος με μεγάλη βαρύτητα που ασκούνται δυνάμεις κάθε είδους...
Διανύουμε την τελευταία εβδομάδα μιας δύσκολης τροχιάς...τα καταφέρνουμε...
Αλλά δε χρειάζεται να πούμε πολλά γιατί εμείς...ξέρουμε!
Καθαριότητα κυριολεκτική ή μεταφορική;
Εμπνευσμένο από τα πολλά πλυντήρια και στεγνωτήρια που έχω βάλει αυτές τις μέρες...χεχε!
Αλλά σκέφτομαι αρκετά συμβολικά και κάπως κάτι βλέπω σε αυτό...
Αλλά σκέφτομαι αρκετά συμβολικά και κάπως κάτι βλέπω σε αυτό...


Κλεψύδρα ή κύκλος;
Αφιερωμένο σε όσους ξέρουν να αγαπούν, να μοιράζονται, να μοιράζουν το καλό, να σκέφτονται με καλοσύνη, να νοιάζονται, να τολμούν...
Η αγάπη από ψηλά...
...δεν ήθελα καρδιές και λουλούδια να σχεδιάσω. Ήθελα αυτό.
Πώς να είναι η αγάπη από ψηλά;
- Κοίτα πως φτερουγίζει η καρδιά τους..
- Όταν αγαπάνε, δεν ανοίγουν φτερά, ανοίγουν χώρο για αγκαλιά..
- Μάλλον φοβούνται μην τους πάρει ο αέρας και κρατιούνται χέρι χέρι...
Πώς να είναι η αγάπη από ψηλά;
- Κοίτα πως φτερουγίζει η καρδιά τους..
- Όταν αγαπάνε, δεν ανοίγουν φτερά, ανοίγουν χώρο για αγκαλιά..
- Μάλλον φοβούνται μην τους πάρει ο αέρας και κρατιούνται χέρι χέρι...

bottom of page
