Και εκεί που όλα είναι έτοιμα, γραμμένα, σχεδιασμένα, οργανωμένα, τσουπ κάτι συμβαίνει και αλλάζουν όλα σε μια στιγμή. Και εδώ τι κάνουμε; Τις περισσότερες φορές αγχωνόμαστε για αυτή την παλιο-ύλη και προσπαθούμε να επανέλθουμε στην πρότερη συνθήκη αλλά το μόνο που τελικά χρειάζεται είναι να αποδεχτούμε την κατάσταση και να την υποστηρίξουμε - ακολουθήσουμε κατάλληλα...Ο κατά γράμμα σχεδιασμός δεν είναι πάντα βοηθητικός καθώς ενέχει και τον κίνδυνο να μας δημιουργήσει πολλές προσδοκίες. Είμαστε οι προσδοκίες μας πολύ συχνά, έτσι δεν είναι; "Σήμερα έχουμε πεντάωρο, ορθογραφία, ανάγνωση, έκθεση, νέο μάθημα ιστορίας, νέο κεφάλαιο στα μαθηματικά, παρουσίαση εργασιών κι άλλες πέντε εκκρεμότητες!"...συν όσα χρειάζεται να κάνουμε εκτός των διδακτικών ωρών...Κι αν δεν γίνουν όλα όσα έχουμε σχεδιάσει, τι θα συμβεί; Άγχος, πίεση ξαφνικά, εκνευρισμός που θα βγει προς τα παιδιά και ίσως χάσουμε το χιούμορ μας που σε άλλη περίπτωση θα ήταν το καταλληλότερο εργαλείο διαχείρισης...κι εκεί που θεωρούσαμε πως όλα είναι υπό έλεγχο, ξαφνικά ένα αστείο από τα παιδιά μας φαντάζει παρεμβολή, διακοπή, εμπόδιο μπροστά στη λίστα των όσων έχουμε να κάνουμε...τη συνέχεια μπορούμε να τη φανταστούμε! Αλλά ας το σκεφτούμε. Εκεί δεν κρύβεται η μαγεία; Στα αναπάντεχα, στα ξαφνικά, στα απρογραμμάτιστα, στα αυθόρμητα και στα αυθεντικά; Αυτό κάνει τη διαφορά από το να είμαστε απλοί εκτελεστές πλάνων. Και δεν είμαστε αυτό...