Ατάκες μαθητών - μέρος 2ο! Η διασκεδαστική πλευρά του να είσαι δάσκαλος!

    Το πώς τα παιδιά αντιλαμβάνονται την πραγματικότητα και το περιβάλλον γύρω τους είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον και πολλές φορές σε προκαλεί να τον εξερευνήσεις. Ο τρόπος με τον οποίο σκέφτονται και εκφράζονται ειναι μοναδικός. Και αυτό συμβαίνει γιατί οι σκέψεις τους συνδυάζονται με τον αυθορμητισμό τους και τα παράγωγά τους ειναι εκφράσεις και ατάκες που σου φτιάχνουν κυριολεκτικά τη διάθεση. Την χρονιά που μας πέρασε, έγινα δέκτης μεγάλων δόσεων αυθορμητισμού και δεν μπορώ παρά να τις μοιραστώ μαζί σας. Το έκανα και πέρσι σε ένα παρόμοιο άρθρο και θα το κάνω και φέτος. Δείτε παρακάτω:

• Μία πάθηση των ματιών είναι ο αστιγματισμός. Ένας μαθητής όμως θεώρησε πως σε αυτή ο άνθρωπος μάλλον δεν βλέπει καλά τα σχήματα. Έτσι, ο αστιγματισμός έγινε ασχηματισμός.

• Παράγωγο του φίλος; Αφού αναφέρθηκαν τα γνωστά φιλόζωος, φιλεύσπλαχνος, κλπ. να, και μια νέα λέξη -> Φιλιπρεπής = θηλυπρεπής!

• Κόκκινο, πράσινο, μπλε. Είναι χρώματα που τα ξέρω. Κυρία έχω μια απορία χρόνια τώρα...Τι χρώμα είναι το ασορτί τέλος πάντων; Μα πόσο λογική απορία! 

• Η Φυσική σημαίνει πολλές καινούριες έννοιες για τον μαθητή. Μία έννοια είναι αυτή του μαγνητικού βορρά. Για τον μαθητή αλλιώς λέγεται και βαρυτική μαγνότα.

• Ένας συνδυασμός του ενστίκτου και της διαίσθησης. Συνώνυμα δεν είναι; Ας φτιάξουμε μια καινούρια λέξη. Το διένστικτο πως σας φαίνεται;

• Μαθητής Β' Δημοτικού: Καιρό είχαμε να τα πούμε! Χρόνια και σαμπάνια! Ε, λάθος! Χρόνια και ζαμάνια! Τι είναι τώρα τα ζαμάνια; Ας πω - όχι πιω - σαμπάνια που την ξέρω.

Κι άλλες τόοοσες ακόμα που δυστυχώς τις έχω ξεχάσει. Να, γιατί το να "δουλεύεις" με παιδιά είναι τόσο ενδιαφέρον!